Tien stappen terug

img_20161101_090529

Vandaag vertel ik jullie alles over vechten en strijd.  

Aloha lieve lezeressen. Vandaag schrijf ik het laatste artikeltje van mijn verhuisserie. Een verhuizing die, zoals jullie hebben kunnen lezen op Instagram, niet is doorgegaan. Tegen beter weten in besloot ik naar Amsterdam te verhuizen en mijn problemen weg te zetten als overkomelijk. Inderdaad, tegen beter weten in.

Zes jaar dacht ik, zes jaar te lang. Ik keek in de spiegel, mijn kamer in Amsterdam stond op mij te wachten en mijn spullen stonden in de auto. De auto die mij naar Amsterdam ging brengen. “Nu is het jouw beurt” sprak ik mezelf streng toe “weg met de angst”. Ik stapte in de auto en mijn moeder reed mij naar Amsterdam, een afscheidskus bij de deur en weg was zij. Het leek even te gaan lukken, maar uiteindelijk verloor ik toch. Ik verloor mezelf aan de angst en belde mijn moeder in blinde paniek. Ik wist meteen dat het klaar was. Waarom heb je het niet doorgezet? Waarom heb je het niet afgewacht? Ik hoor het mensen denken vanachter mijn computer en ik hoor het bekenden zeggen als ze het nieuws hebben gehoord. Tegen die mensen zeg ik het volgende: Na zes jaar vechten tegen iets waar je steeds de strijd van verliest, ben je uitgevochten. Ik heb voor nu een pauze gezet op het bestrijden van mijn angststoornis en ik heb besloten geen dingen te doen om de angst aan te wakkeren. Weglopen voor mijn problemen? Misschien, maar ik zet mijn gezondheid en mijn geluk nu eerst voorop. Ik blijf werken als bijlesjuf en editor bij Womentoday en natuurlijk blijf ik werken aan mijn blog en YouTubekanaal, want ik ben nog lang niet waar ik wil zijn. Daarnaast wil ik een thuisstudie of cursus gaan volgen die gericht is op media en schrijven en volgend jaar wil ik met mijn rijbewijs op zak eindelijk terug naar de UVA.

Pssst, ik zou het leuk vinden als je hier ook een kijkje neemt YouTube, Instagram & Blogger.

Dit was ’10 stappen terug’. Vergeet niet op de knop ‘volg’ te drukken. Laat een tip of een lief berichtje achter en vergeet niet te kijken naar het outfitartikeltje overmorgen. Geniet van je donderdag, want morgen is het weekend. Liefs Nikki x

Advertenties

2 gedachtes over “Tien stappen terug

  1. Heel herkenbaar wat je zegt, en mooi geschreven!
    Ik weet natuurlijk niet precies wat je angst inhoudt… maar met psycholoog praten zou kunnen helpen (je krijgt dan cognitieve gedragdstherapie), voor mij hielp dit niet. Wat voor mij wel hielp was medicijnen (paroxetine, eerst 10mg daarna 20mg). Dat kan gwn door de huisarts voorgeschreven worden!
    Niet iedereen is fan van medicijnen, dat weet ik…
    Maar voor mij werkt het zo goed, ik heb het gevoel dat ik weer mag leven!
    Ik ben van Limburg naar Leiden verhuist, heb de overstap van hbo naar uni gemaakt en zit dus nu op kamers! Als je mij dat een paar jaar geleden had verteld, had ik je waarschijnlijk uitgelachen. 🙈
    Maar er is ook een gedeelte dat we moeten omarmen omdat het ook bij ons hoort. Mensen die een angststoornis hebben zijn gevoelige mensen en dat is ook iets moois!
    En wat andere mensen er van vinden is niet belangrijk. Als je het zelf niet hebt, snap je het niet. En een angststoornis is ook niet van de buitenkant te zien.
    Uiteindelijk komen we allemaal op onze plek! 💪🏻💕

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s