Het leven van een bijlesjuf 6

Vandaag vertel ik jullie alles over een schietgebedje en tien tenen.

Aloha lezers! Het houdt niet op met mijn bijlesverhalen. Het leuke van mijn werk, is dat iedere dag anders is en er altijd wel iets gebeurt. Vandaag heb ik er weer een nieuw avontuur voor jullie.

Ik stap naar buiten, kijk naar boven en doe een schietgebedje tegen alle goden: laat het ophouden met regenen, nu. Natuurlijk werkt het niet en na tien minuten fietsen ben ik van top tot teen doorweekt. Waarom besloot ik vanmorgen dan ook mijn All Stars aan te trekken? Ik beweeg mijn voeten heen en weer en voel het water in mijn schoen bewegen. Nu zou dat allemaal geen probleem zijn, was het niet dat ik nog naar twee leerlingen moet. Ik dep mijn gezicht nog even snel met een tissue voordat ik op de bel druk. De moeder van Pietje doet open en geeft mij direct een handdoek, terwijl zij informeert of ik heel erg nat ben. Ik besluit de situatie met negentig procent af te zwakken: ‘Nee, enkel een paar druppeltje’ meld ik met een glimlach op mijn gezicht. Hopelijk druppel ik niet op de houten vloer en laat mijn achterste geen natte vlek achter op de stoel. Tijdens de bijles probeer ik mijn gevoel uit te schakelen, het voelt alsof er allemaal kleine naaldjes in mijn voeten prikken en ik vraag me stilzwijgend af of ik een teen kan verliezen in deze omstandigheid. Gelukkig zit ik drie uur later droog en warm op de bank met tien tenen.

Pssst, misschien vind je dit ook leuk: YouTube, Instagram en Blogger.

Dit was ‘het leven van een bijlesjuf 6’. Vond jij dit een leuk stukje en wil je meer van mijn avonturen lezen? Vergeet dan niet op het knopje volg te drukken, dat kan ook zonder WordPress account. Laat een tip of een lief berichtje achter. Liefs Nikki x

Advertenties

Het leven van een bijlesjuf 5

Vandaag vertel ik jullie alles over hogere wiskunde en perfectionisme

Aloha lezers! Wat een drukke week is het geweest. Ik was twee keer om half tien thuis en door de bedrijven door ben ik ook zo’n drie keer doorweekt op de deurmat verschenen. Goed moment voor een zonnige dag en een nieuw bijlesverhaal denk ik zo.

Ik leg mijn agenda met een zucht op tafel en ik kijk naar de volgeschreven bladzijde. Iedereen staat ingepland en bijna iedereen is tevreden met de datum en tijd. Inplannen is een kunst op zich, zeker als je rekening moet houden met tien verschillende roosters,  sportmomenten en eisen van de leerlingen. Het is soms net hogere wiskunde; als ik Pietje op de plek van Saar zet en Saar op de plek van Mo, waar moet Mo dan naartoe? Aangezien het januari is en een nieuwe agenda zijn intreden heeft gedaan in mijn leven, schrijf ik al de afspraken met potlood op. Mijn perfectionisme gecombineerd met een gezonde dosis ocd kan het gekras in mijn agenda namelijk niet verdragen. De ene week heeft Pietje een onverwacht so en de andere week is Saar gevallen met de fiets, zo lijkt er geen week voorbij te gaan dat er minstens één iemand afzegt of wil wisselen van dag of tijd. Deze week lijkt echter zeer voorspoedig te gaan verlopen bedenk ik me in stilte, veel uurtjes en een goede planning. Ik doe mijn agenda dicht en ga naast mijn moeder op de bank zitten. Het lampje van mijn telefoon gloeit, ik werp een blik op het zojuist binnengekomen berichtje; Mo heeft vanaf deze week een nieuw rooster en is op donderdag pas om 17:00 thuis, kun jij ook op een andere dag?

Pssst, misschien vind je dit ook leuk: YouTube, Instagram en Blogger.

Dit was ‘het leven van een bijlesjuf 5’. Vond jij dit een leuk stukje en wil je meer van mijn avonturen lezen? Vergeet dan niet op het knopje volg te drukken, dat kan ook zonder WordPress account. Laat een tip of een lief berichtje achter. Liefs Nikki x

Het leven van een bijlesjuf 4

Vandaag vertel ik jullie alles over schrijven en de kleurplaat.  

Aloha leuke allemaal! Dat ik het schrijven over bijlessen nog steeds niet moe ben, bleek vorige week al en ik krijg uit veel, onverwachte, hoeken complimenten over de verhalen. Vandaag heb ik weer een nieuwe voor jullie. Het eerste verhaal van 2017.

Ik kucht zachtjes en neem een slokje van mijn water terwijl de ouder van Pietje hem probeert te motiveren. ‘Zou het heel onbeleefd zijn als ik nu mijn telefoon pak?’, vraag ik mezelf in stilte af. Ik heb Pietje zojuist gevraagd of hij pen en papier wil pakken om een samenvatting te maken, maar hij zei duidelijk; ‘nee’. Volkomen onverwacht, maar wel een goede leerschool voor mij; kinderen doen niet alles wat ze gezegd wordt. Ik heb geen zin in een confrontatie, zeker niet nu de ouder er ook bij staat. Ik probeer vriendelijk te glimlachen als dezelfde ouder mij vertelt dat Piet niet zo van schrijven houdt. Terwijl er oplossingen worden verzonnen om toch een soort van samenvatting boven tafel te krijgen, heeft Piet er genoeg van. Hij gaat naar boven zonder iets te zeggen en ik ga ervanuit dat de les vandaag niet doorgaat. Tegen mijn verwachting in is de ouder nog steeds kalm en drukt mij op het hart dat hij zo weer terug naar beneden komt, dit zeggend wordt het boek onder de kopieermachine gelegd en vijf minuten later zijn Piet en ik weer aan het werk; ik lees voor en Piet onderstreept al de belangrijke woorden. In mijn ooghoek zie ik de kopie  dienen als kleurplaat en ik bedenk me treurig dat ook ik niet iedereen kan motiveren.

Pssst, misschien vind je dit ook leuk: YouTube, Instagram en Blogger.

Dit was ‘het leven van een bijlesjuf 4’. Vond jij dit een leuk stukje en wil je meer van mijn avonturen lezen? Vergeet dan niet op het knopje volg te drukken, dat kan ook zonder WordPress account. Laat een tip of een lief berichtje achter. Liefs Nikki x