Geen zorgen voor de dag van morgen!

FotorCreated

Vandaag vertel ik jullie alles over een ratelend brein en relativeren.

Aloha lieve mensen! Vandaag heb ik sinds lange tijd weer een stuk gescheurd uit mijn dagboek. Iets wat ik graag kwijt wil, iets wat persoonlijk is, maar waar ik me niet voor schaam. Ik hoop dat het voor mij een opluchting is om het op te schrijven en hopelijk helpt het een van jullie ook.

Ik zit met mijn laptop voor mijn neus aan tafel en jij zit op de bank televisie te kijken. Het is vrijdagavond en ik ben nog even bezig met mijn administratie en mijn rooster voor aankomende week. Mijn examenleerlingen zijn inmiddels zo goed als klaar, dus een beetje angstvallig tel ik mijn uren. Ik kom uit op eenentwintig uur. Een kleine domper, aangezien de weken hiervoor tussen de dertig en veertig uur zaten. Mijn brein begint meteen te ratelen; dit is veel te weinig! Ik kijk over mijn scherm heen naar de bank en mijn brein laat mijn mond ratelen. Ik vraag een aantal keer of eenentwintig uur werken wel genoeg is, ik moet immers ook voorbereiden, fietsen van afspraak naar afspraak en mijn eigen administratie iedere dag bijhouden. Ik relativeer direct weer mijn vraag en ben meer met mezelf in gesprek dan met jou. Jij geeft mij de geruststelling die ik nodig denk te hebben, maar ik ben er zelf nog niet tevreden mee. Ik moet ook steeds zo laat beginnen. Mijn hersenen ratelen verder: ‘Wat zullen andere mensen wel niet denken dat je zo laat vertrekt? Je gaat maandag pas om half drie van huis. Je doet veel minder dan een ander’. De andere kant van mij relativeert de situatie; ‘Je komt ook pas om half tien weer binnen en dan zijn mensen die eerder beginnen allang weer thuis.’. Ik zucht en bedenk me dat ik de enige ben die zich hier druk over maakt. Er is niemand die mij leuker of aardig vindt als ik veertig uur per week buiten de deur werk in plaats van eenentwintig. Ik klap de laptop weg en neem een beslissing. Ik plaats één week geen werk gerelateerde content meer op social media met het doel genoegdoening te krijgen en ik mag ook niet aan anderen vragen of ik genoeg bezig ben. Challenge accepted.

Pssst, ik zou het leuk vinden als je hier ook kijkt YouTube, Instagram & Blogger.

Dit was ‘Geen zorgen voor de dag van morgen!’. Vergeet niet op de knop ‘volg’ te drukken. Laat een tip of een lief berichtje achter en laat in de reacties vooral weten of jij ook zo’n moeite hebt met de vraag of je het wel goed doet en of je wel goed genoeg bent. Geniet van deze week, want het wordt geweldig weer. Liefs Nikki x

Advertenties

Aan de zwier zijn

FotorCreated

Vandaag vertel ik jullie alles over een look – a – like zwierigheidje en verliefd zijn.

Aloha lieve lezer! Zei ik vorig weekend nog iets over hoe warm het donderdag was geweest, deze week liet woensdag mij met nog meer verbazing achter. Het leek wel een hete zomerdag midden in juli, heerlijk! De kleding die ik koop gaat ook steeds meer van de zon eisen dat ze flink gaat schijnen. Benieuwd waar ik nu weer mee ten tonele verschijn?

Oh wat word ik toch snel verliefd! Verliefd op kledingitems wel te verstaan. Waarschijnlijk kent iedere blogger, bloglezer en kledingverslaafde wel het merk Realisation Par en dan vooral hun fleurige zwierige jurkjes. Ik ontdekte deze jurkjes bij mijn grote voorbeelden in de blogwereld en besloot meteen dat ik er ook eentje wilde voor deze zomer, om vervolgens stijl achterover te slaan. De jurkjes bleken ietwat boven mijn budget te liggen (lees: één kilometer buiten mijn budget te liggen). De verliefdheid was snel over, deze jurkjes waren ‘far out of my league’. Ik was helemaal gelukkig toen ik een look – a – like zwierigheidje bij Loavies ontdekte. Ik was verliefd en dit jurkje wilde wel met mij op date, dus ik plukte haar van de webshop. Dit jurkje is heerlijk om aan te trekken op warme dagen, maar kan ook best met een leren jasje op wat mindere dagen. Samen met het jurkje kocht ik bij Loavies ook een setje van drie oorbelletjes, want ik kon eindelijk mijn zweerknopjes ruilen voor een kleine ‘earparty’. Natuurlijk gooide ik weer mijn sandaaltjes met blokhak tegen deze outfit aan, want onze verliefdheid is na ruim een jaar nog steeds niet voorbij.

FotorCreated1FotorCreated2FotorCreated3FotorCreated4

Jurkje en oorbellen ~ Loavies, schoenen ~ Stradivarius, jasje ~ Vila.

Pssst, hier is het ook leuk: YouTubeInstagramBlogger.

Dit was ‘Aan de zwier zijn’. Vergeet niet op het knopje volg hieronder te drukken om niks te missen. Laat een tip of een lief berichtje achter, want advies is altijd welkom. Geniet van het zonnetje! Liefs Nikki x

Vragen kost geen geld!

FotorCreated

Vandaag vertel ik jullie alles over tot honderd tellen en teruggaan naar de middelbare school.

Aloha lezers! Ik heb na een week van docentje ‘spelen’, sinds vorige week weer mijn normale bijleslessen voortgezet. Tenminste ‘normaal’ is misschien niet het goede woord. Vandaag heb ik weer een nieuw verhaal voor jullie.

Ik kijk met een kleine verontwaardiging en verbazing naar het beeldscherm van mijn telefoon. Het is een tijdje geleden sinds iemand mij iets heeft kunnen ‘opleggen’. Op de middelbare school om precies te zijn. Ik knipper met mijn ogen. Ik moet beleefd blijven. Ik kan niet zeggen dat de ouder van deze leerling het ook netjes kan vragen, in plaats van gewoonweg te zeggen wat ze wil dat ik doe. Ik besluit te wachten met reageren tot ik heb bedacht wat ik wil zeggen. Naast huiswerkbegeleiding en bijlesgeven, ben ik veelal bezig met de voorbereidingen voor mijn leerlingen en fietsen van afspraak naar afspraak. Dit doe ik graag en vrijwillig, want ik word hier verder niet voor betaald. Zodra iemand iets van mij verwacht, zonder het te vragen, word ik gek genoeg weer een opstandige puber. Nu ben ik nog niet zo heel lang uit die rol, dus deze positie weer innemen, was niet lastig. Anders dan toen, weet ik me nu gelukkig beter te beheersen en geef ik beleefd antwoord. Natuurlijk heb ik wel eerst tot honderd moeten tellen.

Pssst, misschien vind je dit ook leuk: YouTube, Instagram en Blogger.

Dit was ‘Vragen kost geen geld!’. Vond jij dit een leuk stukje en wil je meer lezen? Vergeet dan niet op het knopje volg te drukken, dat kan ook zonder WordPress account. Laat een tip of een lief berichtje achter. Het is bijna weekend! Liefs Nikki x

Ik heb het zwart op wit

FotorCreated

Vandaag vertel ik jullie alles over een brocant gordijntje en Moeder Natuur. 

Aloha lieve lezers. Wat een weertje was het donderdag zeg! Ik was zo sceptisch, dat ik toch besloten had om mijn winterjas aan te trekken, want het blijft Nederland. Het kon ook zomaar eens gaan sneeuwen. Wees maar niet bang, geen geklaag van mijn kant, maar een ‘little heads-up’ van Moeder Natuur dat ze opeens besloten heeft om de temperatuur een boost te geven, was wel fijn geweest. Gelukkig blijft de temperatuur nu wel een beetje op peil, dus ik gooide mijn melkflessen maar weer ten toneel!

Schattig was wat ik dacht toen ik met dit topje in mijn handen stond, een soort van oud brocant gordijntje, maar paste het wel bij me en hoe ging ik dit nu weer combineren dan? Uiteindelijk bezweek ik, het stofje was van goede kwaliteit en ik vond het zo leuk dat het printje werd gevormd door kleine uitsnijdingen, daarnaast had ik er hard voor gewerkt en het werd zomer, dus een schattig wit shirtje was meer dan welkom tussen al het zwart. Aan combinaties geen gebrek. Wissel het shirtje van vorige week met deze top en je hebt mijn all-time favoriete combinatie van stoer en schattig. Vandaag had ik alleen wel veel meer zin in een andere combinatie. Deze rok heb ik afgelopen winter vaker dan vaak gedragen met truien, topjes en jasjes. Vandaag was het tijd om mijn panty weer aan de wilgen te hangen en mijn beentjes wat zonlicht te gunnen. Gooi daar mijn slippertjes met rushes tegenaan en de zon kan er weer voor zorgen dat ik wat minder wit de zomer in ga.

FotorCreated1FotorCreated2FotorCreated4

FotorCreated4

Top ~ Pieces, rok ~ Vila, schoenen ~ Invito, oorbellen ~ The Darling.

Pssst, hier is het ook leuk: YouTubeInstagramBlogger.

Dit was ‘Ik heb het zwart op wit’. Vergeet niet op het knopje volg hieronder te drukken om niks te missen. Laat een tip of een lief berichtje achter, want advies is altijd welkom. Geniet van het weekend, want voor je het weet is het alweer maandagochtend! Liefs Nikki x

Een één is ook een cijfer

Screenshot_20170512-223701[4005]

Vandaag vertel ik jullie alles over klotsende oksel en een kleine wanhoopskreet.

Aloha lezers! Ik heb vorige week een bijzondere week gehad, dat heb ik in het (bij)lesartikeltje van vorige week ook wel laten doorschemeren, maar dit was nog maar één deel van het avontuur. Daarom vertel ik jullie vandaag meer over mijn bijzondere lesweek.

Het feit dat ‘mijn’ kinderen luisterden, stil waren en zich gedroegen vond ik een hele opluchting. Toen ik tijdens de pauze in de docentenkamer te horen kreeg dat ik aan het eind van de week een toets moest afnemen, die ook nog mee ging tellen op hun rapport, was deze opluchting verdwenen. Dit was menens. Na de pauze stond ik vol zelfvertrouwen voor het bord (lees: met klotsende oksels en een droge keel). Ze waren nu nog makkelijk te handhaven, maar wat nu als ik ze ging vertellen dat er een toets op de planning stond? Blijkbaar was ik de enige onwetende, want mijn groep blikte of bloosde niet. Drie dagen later liep ik met volgeschreven blaadjes de lerarenkamer binnen. Ik was best een beetje nerveus, zowel voor hen, als voor mezelf. Ik sprak tegen mezelf tijdens het nakijken. De ene keer om een antwoord toe te juichen, de andere keer om zachtjes te lachen om hun gevatte antwoorden en soms ook om een kleine wanhoopskreet te uiten. Uiteindelijk heeft bijna iedereen een voldoende kunnen bemachtigen. Al verdienden ze van mij allemaal een voldoende, al was het alleen al voor het opgeven van hun meivakantie.

Pssst, misschien vind je dit ook leuk: YouTube, Instagram en Blogger.

Dit was ‘Een één is ook een cijfer’. Vond jij dit een leuk stukje en wil je meer lezen? Vergeet dan niet op het knopje volg te drukken, dat kan ook zonder WordPress account. Laat een tip of een lief berichtje achter. Het is vrijdagavond, dus dat betekent; fijn weekend! Liefs Nikki x

ZONdag!

FotorCreatedVandaag vertel ik jullie alles over een ophijsprobleem en ZONdag! 

Aloha lieve lezers. Piet had voorspeld dat het een lenteachtig weekend zou worden, maar helaas is de lucht hier in Noord – Holland wit van de wolken. Hopelijk laat mevrouw Zon zich vanmiddag nog zien, zodat we van deze ZONdag kunnen genieten! Nu kunnen jullie genieten van een nieuwe outfit. Eentje waar ik ZO’N gelukkig bui van krijg. Genoeg woordspelingen, op naar het echte werk.

Ik was er klaar mee, dat jullie mijn benen zo afknelden. Natuurlijk wilde ik niet volledig afscheid van jullie nemen, maar zo af en toe een andere weg inslaan, dat kan geen kwaad. ‘Skinny jeans’, ik heb het tegen jullie. Jullie staan chique onder een blouse en mooie laarzen en stoer onder een oversized shirt met sneakers, maar ik was jullie nu wel eens zat. Ik wilde wel eens een ander ‘smaakje’. Daarom besloot ik de stoute, nieuwe, schoenen aan te trekken en voor een ‘mom jeans’ te gaan. Beste lezers, ik kan jullie eerlijk vertellen, het is de beste broek die ik ooit aan mijn kont heb gehad. Mijn heupen zijn nogal breed en mijn taille, in verhouding, smal. Met deze broek heb ik totaal geen ‘ophijsprobleem’ en dat is fijner dan fijn. Ik voel me heerlijk in deze broek en wil nooit meer zonder. Daarnaast besloot ik dit shirtje te kopen, om blijk te geven van mijn favoriete stijl; minimalisme. Om het af te maken gooide ik er nog een paar, gewonnen, All Stars tegenaan en plantte ik een zonnebril in mijn haar. Wat vind jij van deze, minimalistische, outfit?

FotorCreated2FotorCreated4FotorCreated3FotorCreated1

Broek en top ~ Mango, schoenen ~ Converse via Ziengs, oorbellen ~ Costes, zonnebril ~ Hema.

Pssst, hier is het ook leuk: YouTubeInstagramBlogger.

Dit was ‘’. Vergeet niet op het knopje volg hieronder te drukken om niks te missen. Laat een tip of een lief berichtje achter, want advies is altijd welkom. Geniet nog even van jullie ZONdag! Liefs Nikki x

Een tien met een griffel en een zoen van de juf

Juf Nikki

Vandaag vertel ik jullie alles over ongewapend voor de klas staan en meivakantie.

Aloha lezers! Het is lang geleden dat ik mijn bijlesverhalen aan jullie heb verteld. Dat betekent zeker niet dat ik ben gestopt, integendeel het werd juist zo druk, dat ik helemaal geen tijd had om in mijn pen (lees: toetsenbord) te kruipen. Vanaf vandaag ga ik jullie weer wekelijks lastigvallen met mijn docentenleven.

‘Ik ga niet, ik ga niet, ik ga niet’, zeg ik zachtjes tegen mezelf. ‘Je kunt het, je kunt het, je kunt het’, fluistert mijn bewustzijn. Ik lig in bed. Morgen sta ik voor het eerst voor een klas (lees: vijf à zes leerlingen) en ik ben doodsbenauwd. Ik heb toegezegd een week te helpen bij een onderwijsproject bij mij in de buurt, om leerlingen te helpen beter te worden in een bepaald vak. Nu, in bed, vraag ik me af waar ik aan begonnen ben. Bijles geven is van een heel ander kaliber. Deze kinderen geven vrijwillig (lees: onder dwang van hun ouders en leraren) hun meivakantie op voor deze dagen. Eén leerling bijles geven is ondertussen mijn specialiteit geworden, maar om nu ongewapend voor een klas met zes geïrriteerde pubers te staan die hun meivakantie heel anders hadden voorgesteld. Was ik daar al klaar voor? Die ochtend kijken zes ogen mij ongeïnteresseerd aan. Ik stel mezelf voor en vertel hen hoe deze dagen gaan verlopen. Uit andere lokalen hoor ik al gelach en overdreven geschreeuw. Dit blijft bij mij uit. De hele week zijn ‘mijn’ kinderen niet blij met de situatie, maar ze luisteren, zijn stil wanneer het moet en gedragen zich. Ik weet weer waarom ik heb toegezegd; ik wil later een strenge, maar rechtvaardige docente worden. Die ervoor kan zorgen dat de leerlingen gemotiveerd blijven en die zelf met plezier naar haar werk gaat. Hopelijk kan ik, maar vooral zijzelf, aan het eind van deze week zeggen dat het niet voor niks is geweest.

Pssst, misschien vind je dit ook leuk: YouTube, Instagram en Blogger.

Dit was ‘Een tien met een griffel en een zoen van de juf’. Vond jij dit een leuk stukje en wil je meer lezen? Vergeet dan niet op het knopje volg te drukken, dat kan ook zonder WordPress account en dat vind ik ook nog eens heel erg leuk. Laat een tip of een lief berichtje achter. Liefs Nikki x